Finansowy czy operacyjny

... czy korzystający będzie dany przedmiot traktował jak inwestycję i nabędzie dobro inwestycyjne po zakończeniu umowy, czy będzie go jedynie użytkował, a po zakończeniu okresu leasingu zwróci przedmiot właścicielowi. Jeżeli zamiarem korzystającego jest ujawnić przedmiot w swoich aktywach i dokonywać jego amortyzacji dla potrzeb rachunkowości, taką transakcję określimy umową leasingu finansowego. Jeżeli zamiarem korzystającego jest tylko użytkowanie danego dobra, wówczas przedmiot znajduje się w aktywach finansującego, on dokonuje odpisów amortyzacyjnych i umowę taką określamy jako leasing operacyjny. Szczegółowe warunki, które uprawniają korzystającego do zaliczenia przedmiotu leasingu do swoich aktywów, precyzuje ustawa o rachunkowości.

Rozliczenia z dwóch punktów widzenia

Należy pamiętać, że operując pojęciem rodzaju leasingu możemy zdefiniować ten instrument jako leasing finansowy z punktu widzenia ustawy o rachunkowości, 
a w relacji do ustawy o podatku dochodowym określimy tę umowę jako leasing operacyjny. Warto na to zwrócić uwagę, chociażby dlatego, że nie wszystkie podmioty gospodarcze są zobowiązane do stosowania ustawy o rachunkowości. Z punktu widzenia przepisów o podatku dochodowym nawet jeżeli zamierzamy nabyć przedmiot leasingu, możemy przez cały okres leasingu zachowywać się jak dzierżawca tego przedmiotu, czyli zaliczać w całości wydatki do kosztów uzyskania przychodu i nie mamy obowiązku ujawnić tej inwestycji w naszym bilansie. Żeby jednak tak się stało, umowa musi spełnić kilka kryteriów. Jeżeli przedmiotem umowy są podlegające amortyzacji rzeczy ruchome, umowa musi być zawarta na czas oznaczony, wynoszący co najmniej 40 proc. normatywnego okresu amortyzacji. 
W przypadku samochodu osobowego i ciężarowego, dla których roczna stawka amortyzacyjna wynosi 20 proc., normatywny okres amortyzacji to 5 lat, a tym samym umowa leasingu nie powinna być krótsza niż 
2 lata. W przypadku nieruchomości minimalny okres umowy wynosi 10 lat.

Drugim warunkiem uznania umowy jako leasing operacyjny jest to, aby suma ustalonych opłat, pomniejszonych o podatek VAT, odpowiadała co najmniej wartości początkowej przedmiotu leasingu. Do sumy opłat możemy doliczyć wartość, po jakiej korzystający będzie mógł nabyć przedmiot po zakończeniu umowy. Jednak nie zaliczymy tutaj wydatków z tytułu dodatkowych świadczeń tj. serwis przedmiotu umowy, ubezpieczenie, chyba że nie są one wyodrębnione z rat leasingowych i powiększają tym samym bezpośrednio wysokość raty.

Przedmiotem leasingu mogą być wszystkie podlegające amortyzacji środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, a także grunty. Czyli praktycznie wszystko.