„Leśnictwa nie mierzy się wiekiem pojedynczego człowieka” – to słowa Adama Loreta, przedwojennego dyrektora warszawskiej Dyrekcji Lasów Państwowych, później dyrektora naczelnego Lasów Państwowych, który obok prof. Jana Miklaszewskiego, ówczesnego rektora SGGW i szefa Sekcji Lasów w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych, jest twórcą nowoczesnego polskiego leśnictwa.

Początki

Historia PGL Lasy Państwowe zaczęła się ponad 90 lat temu. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. podjęto działania na rzecz scalenia administracji leśnej z terenów trzech zaborów i uregulowania statusu lasów. W 1920 r. utworzono cztery zarządy okręgowe lasów państwowych (w Warszawie, Radomiu, Siedlcach i Lwowie), nadzorowane przez Ministerstwo Rolnictwa i Dóbr Państwowych. W 1924 r. prezydent Stanisław Wojciechowski podpisał dwa rozporządzenia: o statucie polskich lasów państwowych i o organizacji 
i administracji lasów państwowych. Powstało przedsiębiorstwo Polskie Lasy Państwowe. Lasy państwowe zajmowały wówczas powierzchnię ponad 3,3 mln ha. Pierwszym szefem LP został w 1934 r. Adam Loret. W latach 30. przeprowadził on gruntowną reorganizację i modernizację LP. Wtedy tworzono też podwaliny ochrony przyrody w Polsce. To LP dały początek m.in. powstałemu 
w 1932 r. Parkowi Narodowemu w Białowieży, którym potem administrowały. Dzięki Loretowi Puszcza Białowieska przetrwała, gdyż to jego zabiegi i protesty społeczne doprowadziły do zerwania zawartego w 1924 r. przez rząd 10-letniego kontraktu z brytyjską kompanią The Century European Timber Corporation, która masowo wycinała drzewa w puszczy.

W walce nie tylko o lasy

Wybuch wojny przerwał dynamiczny rozwój administracji leśnej. Lasy mocno ucierpiały w wyniku działań wojennych i rabunkowej gospodarki Niemców oraz Sowietów, wielu leśników straciło też życie – w walce (na wszystkich frontach walczyło ich w sumie ok. 11 tys. leśników) albo pomordowanych (m.in. w Katyniu). Sam Loret został aresztowany we wrześniu 1939 r. i zaginął. Po wojnie komunistyczny rząd przejmował na własność państwa lasy, tartaki, zakłady przerobu drewna. Powierzchnia lasów państwowych zwiększyła się wtedy do ponad 6 mln ha. Kilkakrotnie zmieniano też strukturę organizacyjną LP. Przełom nadszedł po odzyskaniu suwerenności w 1989 r. Zarządzanie lasami ujęto w ustawie o lasach z 1991 r. Podkreślono w niej konieczność trwałego zachowania lasów i ich zrównoważonego użytkowania przez obecne i przyszłe pokolenia. W 1994 r. nadano LP nowy statut. Dziś strukturę PGL LP tworzy 431 nadleśnictw, 17 dyrekcji regionalnych i Dyrekcja Generalna. Pracuje w nich blisko 25 tys. osób.